İlk Eğitim

Sevgili Resim Öğretmenim,

Okulun ilk günü sizi gördüğüm için ne kadar mutlu oldum bilemezsiniz.

Dile kolay koskoca üç ay.

Arkadaşlarımı da bütün öğretmenlerimi de çok özlemişim.

İlk gün bütün öğretmenlerim alınacakları yazdırdılar; artık matematik için 4 ortalı defter gerekiyormuş.

Artık apaçık bir şekilde büyümüştük.

Bana abla denebilirdi artık.

Sınıf öğretmenim de “Artık 0.5 uçlu kalem kullanabilirsiniz” dedi

Akşamı zor ettim anneme ve babama söylemek için.

Hepsi benimle aynı fikirdeler: “Artık büyümüşüm”

Sizin verdiğiniz listeyi okurken babamın yüzündeki gülen ifade gitti, yerine “böyle de olur mu?” ifadesi geldi.

“Resim-iş dersi alınacaklar listesi:” deyip başladım okumaya:

“Resim çantası,

Resim dersi çalışma önlüğü,

Resim dosyası,

2 paket resim kağıdı,

50x70 renkli ve beyaz fon kartonu,

12 lik suluboya,

6 ve 8 nolu kaliteli suluboya fırçası,

Suluboya paleti

12 veya 24 lük pastel boya,

Keçeli renkli kalemler,

1 kutu parmak boyası( su bazlı, sarı-kırmızı-yeşil-mavi 4lü set)

6 lık yağlı boya …”

Babam “Devamını okumana gerek yok,  ver listeyi bana” dedi.

“Yarın çarşıya gidince alırım. Ama merak ediyorum bunların hepsini kullanacak mısınız?” dedi.

Annem babama “Çocuk ne bilsin, kullanacaklar ki istiyorlar” dedi.

Belli ki annem, babamın benim yanımda pek fazla yorum yapmasını istememişti.

Ben odama gidince babam anneme neler anlattı neler.

Bir kısmını, babamın sesi benim odaya da ulaştığından, elimde olmaksızın dinledim.

“Bence bu öğretmen yıllık plan yapmamış. Başlangıçta bu kadar malzemeyi aldırıp yıl içinde de planlama yapacak. Plana uyan malzeme kullanılacak diğerleri de çöpe gidecek. Bizim de diğer velilerin de tonla parası ziyan olacak” diyordu.

“Hem hepsi kullanılsa bile burası Danimarka mı? Velilere bu kadar masraf yaptırılır mı? İnşallah bu öğretmenin çocuğundan da benzer malzeme isterler de yaptığı işi anlar” diyordu.

Öğretmenim, odamdan çıkıp sizin bu işin uzmanı olduğunuzu kimsenin sizin kadar iyi bilemeyeceğini söylemek istedim.

Ama vazgeçtim.

Bana  “Evladım, sizin öğretmenleri yetiştiren hocaları var ya, işte ben onların hocasıyım” diyeceğini biliyordum.  

Gerçekten de babamın yaptığı iş bu olduğundan buna karşı henüz bir cevap geliştiremedim.

Ben bunu düşünürken annem babama benim düşündüklerimi nerde ise aynen söyledi. Babam da cevapladı:

 “Öyle üç-dört sene okuyarak uzman olunmaz. Bak komşumuzun oğlu Ahmet ÖSS de ilk yüzde birlik dilimde girdiği Tıp Fakültesinde 6 sene okudu, o bile uzman doktorum demiyor. Pratisyen hekimim diyor”

Ardından da ibrikçi başının hikayesini anlattı.

Daha henüz 10 yaşında olmama rağmen bu hikayeyi babam birilerine anlatırken  en az 6-7 kere dinlemiştim.

Annem kim bilir kaç kere dinlemiştir.

Bu hikayeyi babam mı yazdı anlamak için Googledan baktım. Bu hikayeyi babam yazmamış hayret! Sık kullanılanlara linki ekledim. http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=ibrikcibasi

Babam da böyle şeyleri nerden öğreniyor acaba?

Öğretmenim,

Babam gerçekten de ertesi gün bütün malzemeleri aldı.

Artık iş bize düşüyor.

Haftada iki saatlik resim derslerimizi iyi değerlendirelim.

Çok güzel suluboya, kuru boya, kara kalem, pastel ve yağlı boya resimler yapalım.

Götürüp babama göstereyim.

Derya

(Pencere kenarında önden üçüncü)